Microfleece peysa

Hér er svört peysa úr micro-fleece.

 

Síðan eru hér tvær úr gráu jersey og tígla mynstri

 

Leggings

Hér má sjá smá sýnishorn af þeim leggings sem ég er að gera.

Allar buxurnar eru með spandes lycra (sundbola efni) efst.

 

 

Spandes / silfur / gataefni ------------Spandex / slönguefni (brúnt) / brún blúnda

 

 

 Spandex / hvítt gataefni / svört þétt blúnda -- Spandex / brúnt slöngu / gull

 

 Spandex / tigra spandex og brún blúnda -- Spandex / svört blúnda / hvítt gataefni

 

Nú er sumarið búið og við tekur..................

..................saumaskapur.

 Allar saumavélar eru komnar upp á borð og matsalurinn fullur af efnum.  Fyrstu peysurnar eru komnar í sölu.

Hér eru nokkrar myndir af því sem komið er í sölu.  VIð erum auðvitað líka á facebook = mjallarfot

 

Þessa klúta köllum við fingraflækjur og eru þeir til í nokkrum litum

 

 

 

 

 

 

 

 Þessar peysur sem sjá má hér að ofan eru með stórum kraga sem hægt er að nota sem hettu.

Hér fyrir ofan eru síðan hettupeysur.

 

 

 

Þá eru það leggings.  Er ný komin með fullt af nýjum efnum í þær.

Fyrstu gestirnir í sumar

Fyrstu gestir sumarsins komu á tjaldsvæðið í gærkveldi.  Það var hálf kuldalegt eins og sjá má á myndinni að vita til þess að fólk gisti úti.  Þau voru reyndar á húsbíl svo þeim hefur vonandi ekki orðið kalt.  Eins og sjá má á myndinni þá er enn snjór í fjöllum.  Hér snjóaði töluvert á föstudaginn, allavega það mikið að allt varð hvítt.

 

Skipt um járn á þakinu

það var ekki beint sumarlegt þegar farið var í það að skipta um járn á þakinu í stórar húsinu.  Stóra húsið er byggt í kringum 1960 og er þriggja hæða.

Á þriðju hæðinni erum við með tvö herbergi með baði og sex herbergi sem leigð eru út fyrir svefnpokagistingu.

Á miðhæðinni eru sturtur, matsalur og eldhús fyrir þá gesti sem vilja elda sjálfir og síðan er matsalur sem við notum þegar okkar salur er fullbókaður.

Á fyrstu hæðinni hafa verið geymslur í tugi ára en nú er verið að breyta í verslun og nýtt og mikið stærra þvottahús.

Þess má geta að þó þetta hús sé stórt þá átti þetta að vera tvö svona hús í víðbót í upphafi.  En sem betur fer varð ekkert úr að það yrði byggt.  Teikningar sem við eigum af húsinu sýnir það eins og það átti að vera.

Keran, Ingþór og Vilhelm fengu vin okkar og smið Björn Þórisson og Óla Ásgeir til að koma vestur og aðstoða sig við smíðarnar.

 

 

 

 

 

 

„Mikið er gaman að lifa í dag og fá að njóta þess með öðrum“

 Já þetta eru orð að sönnu og voru mér ofarlega í huga þegar ég ásamt fullt af öðru fólki gengum út úr Patreksfjarðarkirkju á föstudagskvöld.Það var Magnús Ólafs Hansson sem sagði þessi fleygu orð við mig fyrir um 13 árum síðan en það var á fyrsta fundi okkar Magnúsar.  Orðin eru höfð eftir afa Magnúsar og er þetta eittvað sem við gætum lært af. 

Það var einmitt Magnús sem stóð að þessum sólartónleikum og fékk í lið með sér fullt af mjög góðu fólki af svæðin.  Tónleikarnir voru haldnir til heiðurs Steinunni Guðbrandsdóttur , mömmu Magnúsar en hún varð 80 ára þetta kvöld. 

Dagskráin var fjölbreytt og svo flott að ég ákvað að segja ykkur frá minni upplifun.   Þeir sem fram komu voru frá Patreksfirði,Tálknafirði og Bíldudal. 

Fyrst komu fram og sungu nokkur lög, Pólsku systurnar Elzbieta (eiginkona Magnúsar) og Mariola.  Þær ýmist sungu saman eða Mariola söng og Elzbieta spilaði undir.  Eitt af þeim lögum sem þær tóku um kvöldið var úr söngleiknum Carmen og hafði mamma það á orði að þetta hefði verið jafn fallegt ef ekki betra en þegar Maria Callas söng þetta.

Kvartett Camerata söng síðan nokkur lög án undirspils.  Í kvartettinum eru þau Magnús Hansson(Patreksfjörður), Trausti Þór Sverrisson (Tálknaförður) , Elzbieta og Mariola (Patreksfjörður). Allt sem þau fluttu var virkilega fallegt og framkoma þeirra allra professional.

  Þá sungu þær Mariola ,Ólöf Þórðardóttir, Friðbjörg Matthíasdóttir og Steinunn Sturludóttir nokkur lög, ég held að þetta hafi allt verið lög úr söngleikjum.  Ég hefði viljað heyra meira frá þeim.  Það var gaman að sjá hvernig Ólöf og Mariola sungu til hvorrar annarrar.   

Þá koma Guðný Gígja Skjaldardóttir og söng nokkur lög.  Síðasta lagið samdi hún sjálf við texta frá Davíð Stefánssyni og söng mamma hennar millirödd með henni.  Ég held að þetta hafi verið það sem kom mér mest á óvart.  Ég hafði heyrt að hún var að syngja en ekki heyrt í henni sjálf og ekkert heyrt um hana.  Hún var í einu orði FRÁBÆR sem og mamma hennar og vona ég að það eigi eftir að heyrast mikið meira í henni í framtíðinni. 

MEG@trio skipa Mariola, Elzbiet og Gestur Rafnsson, þau tóku nokkur virkilega falleg lög, meðal annars Dimmbláa nótt, sem mér fannst æðislega fallegt eins og allt sem þarna var spilað og leikið. 

Þá kom Jón Kr. Ólafsson frá Bíldudal og tók nokkur lög við undirspil Rafns Hafliðasonar, Gests Rafnssonar og Mattíasar Ágústssonar.  Þeir voru flottir strákarnir.  Ég þarf ekki að segja það hér hvað Jón stóð sig vel.  Hann var í raun eins og uppistandari og naut athyglinnar í botn. 

Síðast á dagskránni var síðan var lag tileinkað afmælisbarninu Steinunni Guðbrandsdóttur, það voru þau  Magnús og Mariola sem sungu lagið “á vegamótum” við undirleik Elzbietar 

Kynnir á tónleikunum var Halldóra Björnsdóttir.  Halldóra stóð sig vel eins og allir aðrir og sló á létta strengi milli atriða. 

Allur ágóði af tónleikunum rennur til Líknarsjóðs Patreksfjarðarkirkju.        Líknarsjóður Patreksfjarðarkirkju var stofnaður fyrir jólin 2009Sjóðurinn var stofnaður af sóknarnefnd Patreksfjarðarkirkju.Það er sóknarprestur og gjaldkeri sjóðsins sem sem halda utan um sjóðinn.  Gjaldkeri er Steinunn Sturludóttir í Sparisjóðnum á Patreksfirði halda utan um sjóðinn                       Úthlutað er úr sjóðnum eftir beiðnum sem berast.  

Að lokum læt ég fylgja hér með til gamans upplýsingar um feril þeirra systra Mariolu og Elzbietu   

 Söngstjórinn Maria Jolanta Kowalczyk (Mariola) lauk söngnámi frá tónlistarháskólanum í Kraká árið 1980.  Síðan þá hefur hún verið virt söngkona í heimalandi sínu og komið fram á tónleikum víða um heim, m.a. í Bandaríkjunum, Kanada, Belgíu, Grikklandi, Tyrklandi, Þýskalandi, Austurríki, Frakklandi, Ítalíu og Finnlandi auk Íslands, og hvarvetna hlotið mikið lof fyrir söng sinn.  Þá hefur Mariola tekið þátt í fjölmörgum tónlistarhátíðum í heimalandi sínu m.a. ,,Tónlist í gömlu Kraká”, ,,Haust í Varsjá”, Vratislaw Cantans” og Tónlistarhátíðinni í Baranów.Mariola starfaði um árabil við óperuhúsin í Kraká og Bytom og söng með ,,Capella Cracoviensis” og ,,Capella Bydgosciensis”.  Hún hefur sungið með sinfóníuhljómsveitum í flutningi á óratoríum, fyrir pólska útvarpið og hafa margar erlendar útvarps- og sjónvarpsstöðvar gert upptökur með söng hennar.  Mariola flutti til Íslands árið 1994 þar sem hún gegndi skólastjórastöðu við Tónskólans á Hólmavík og stjórnaði Kirkjukór Hólmavíkur.  Hún flutti til Ísafjarðar í september 2000 og fór að kenna við Tónlistarskóla Ísafjarðar og Tónlistarskólan í Bolungarvík.  Mariola stjórnaði stúlknakór Tónlistarskóla Ísafjarðar frá árinu 2000 þar til hún hætti störfum við skólann 2002. Hún var kennari og síðar skólastjóri við Tónlistarskólann í Bolungarvík og var kórstjóri Kirkjukóranna á Flateyri og Holti og Karlakórsins Ernis af norðursvæði Vestfjarðakjálkans. Um áramótin 2007-8 fluttist Mariola til Patreksfjarðar og er tónlistarkennari í Vesturbyggð ásamt því að vera söngstjóri kirkjukórs Patreksfjarðar og Karlakórsins Vestra.  Píanóleikarinn Elzbieta Anna Kowalczyk fluttist til Íslands árið 1994.  Elzbieta hóf nám í sellóleik en snéri sér fljótlega að píanóleik og lauk prófi frá Tónlistarskólanum í Kraká 1986.  Sex árum síðar lauk hún söngprófi frá Tónlistarskólanum í Nowy Targ.Elzbieta hefur verið undirleikari systra sinna, Mariolu og Evu (sem er þekkt söngkona í Póllandi) innan og utan Póllands og hefur einnig starfað með Sinfóníuhljómsveit og kór pólska ríkisútvarpsins.  Elzbieta starfaði við tónlistarkennslu á Hólmavík frá 1994 þar til hún fluttist til Ísafjarðar haustið 2000.  Hún hóf störf við Tónlistarskóla Ísafjarðar og Tónlistarskólann í Bolungarvík þá um haustið.  Elzbieta var kennari við Tónlistarskólann í Bolungarvík og sem organisti hjá kirkjukórunum á Flateyri og Holti í Önundarfirði og var píanóleikari hjá Karlakórnum Erni á norðursvæði Vestfjarðakjálkans. Um áramótin 2007-8 fluttist Elzbieta til Patreksfjarðar og er skólastjóri Tónlistarskóla Vesturbyggðar ásamt því að vera organisti hjá kirkjukór Patreksfjarðar og píanóleikari Karlakórsins Vestra.  

Lobbýið - anddyrið

Undanfarin ár þá höfum við ekki verið með almennilega gestamóttöku, við höfum bara fenið fólk inn að bara og þar höfum við tekið á móti fólki. 

Bak við hús er steypt stétt og þar mótar fyrir tvöfaldri hurð.  Þegar var farið að mæla stéttina þá sáum við að þetta var bara þokkalega stórt og ef brotið yrði inn þar sem hurðin er þá kæmum við inn í lobbýið.  Þarna var þá komin staður fyrir gestamóttökuna.  Nú ef það gengur ekki að hafa hana þarna þá er þetta einnig upplagt sem tölvuver.

   

Þetta er lobbýið eins og það er í dag.  Hurðin kemur þar sem landakortið er.  Tölvan + önnur til verða færðar.  Á veggjunum eru plattar þar sem á stendur "VELKOMIN" Þegar ég byrjaði að brenna þessa platta þá bjóst ég ekki við að það yrðir svo margar þjóðir sem kæmu en...annað kom í ljós.  Ég er með FULLT af "VELKOMIN" á ótal tungumálum sem ég á eftir að brenna.  Ég hef það þannig að þegar einhver kemur og frá einhverju landi sem ég á ekki til (velkominn) þá fær viðkomandi bjór.

Ég þarf að setja þetta á minni platta svo ég komi öllu fyrir.  

 

Á fyrri myndinni má sjá hvar mótar fyrir hurðinni.  Fyrir ofan hana var skyggni sem var brotið niður í sumar.  Þeir horfa þarna á Keran og Villi og ég held að þeir hugsi hvað þeir séu búnir að koma sér út í.

 

     

Þarna er aðeins farið að koma í ljós hvernig þetta verður.  Á myndunum eru þeir Keran og Villi

 

Sko þarna er kominn gluggi og húsbóndinn búinn að hengja sig í opnanlega faginu. 

 

Tekið til í gamla, gamla þvottahúsinu

Gamla þvotta hús hefur ekki verið notað sem þvottahús síðan vistheimilið var starfandi. Þetta hefur verið stærðar þvottahús á þeim tíma. Þarna hefur safnast saman drasl sem við höfum ekki viljað henda strax. 

Þarna má sjá hvar vatnslagnir hanga í logtinu og er búið að gera það okkar tíma og ég veit ekki hvað langt aftur.  Þessar lagnir verða allar settar í stokka.

Meiningin er að nota þessi herbergi (3) undir lager/varahluti fyrir hótelið. 

 

Mynd 1.  Þegar komið er inn í þvottahúsið að innan þá voru sturtur til hægri en það eru sturturnar sem notaðar voru mast allan tímann þegar vistheimilið var starfandi.

2.  Til vinstri var síðan útgangur sem hefur verið notaður til að fara með þvottinn út á snúrur.  Þetta rými höfum við notað undir drasl og ég held að það hafi aldrei verið notað undir neitt annað eftir að vistheimilið hætti.

 

3. Hér stöndum við í útihurðinni og horfum í gegnum þvottahúsið og inn í sturturnar

4.  Þetta er svo þvottahúsið

 

5.  Þetta er þvotta vél frá vistheimilinu.  6.Þarna má sjá á eftir blessaðri út í rusl.

 

7 + 8. Þetta er herbergið þar sem útihurðin er, myndin er tekin fyrir og eftir.  Það vantar mynd af þessu þegar allt draslið var.  En þetta er eins og sagði eitthvað sem við höfum lítið sem ekkert notað.

   

9 + 10 þetta eru sturturnar, þarna eru þeir búnir að brjóta flísarnar af veggnum (sjá neðst á veggnum) 10 myndin er síðan tekin þegar búið var að mála.

11. Þessi mynd er síðan tekin í dag.  Þarna verða geymt ýmislegt smádót sem við kemur hótelinu.

 

12+13 Þessar eru líka teknar inn í sturtum, þarna sjást dyrnar inn í þvottahúsið.  Hin er tekin í dag.

  

14. Á þessari mynd má sjá hvar þvottahúsið er staðsett.  Það eru tröppur þarna niður.  Keran stendur í miðjum tröppunum.

Takið eftir pallinum sem hurðin liggur við.  Það er eins og það hafi verið hurð þarna og þetta hafi verið stéttin.  Það má sjá móta fyrir þar sem hurðin var og skyggni sem var fyrir ofan var brotið niður í sumar.  

Í gær var farið að byggja yfir þetta, síðan verður hurðin brotin upp aftur og þá er komið inn þar sem lobbýið er núna.  Meiningin er að þarna verði móttaka gesta.

En þið fáið að fylgjast með. 

 

02.02.10

Veðrið hefur leikið við okkur í vetur, það er víst ekki hægt að segja annað.  Ég hef nú ekki verið dugleg að vera úti í vetur en það er önnur saga.

Ég var nú svo dugleg í dag að ég þvoði nýju rauðu rúmfötin sem ég var að kaupa fyrir hótelið.  Ég keypti þau dökk vínrauð vegna þess að ég ætla að útbúa tvö hótelherbergin eins og svítur.  Ég ætla að reyna að gera þau svona meira rómó en hin þannig að hægt verði að hafa eitthvað annað fyrir brúðhjón.  Það er nefnilega þannig að þegar ferðaskrifstofur bóka þá láta þær alltaf vita ef um brúðhjón er að ræða.  Ég er sko ákveðin í að ef/þegar ég fer að ferðast til útland þá ætla ég sko alltaf að segja að við höfum verið að gifta okkur.

Ég notaði góða veðrið og hengdi út nýja rúmfatnaðinn.  Ég var með myndavélina í vasanum og tók nokkrar myndir.  Annars hef ég verið svo löt að taka myndir síðan að stóra vélin mín fór í sjóinn sl. vor.  Myndirnar eru svolítið óskýrar þar sem þær voru teknar með flassi, það var nefnilega komið myrkur.

Þarna má sjá nýja rúmfatnaðinn

Veit einhver um stærri snúrur?  Þessar eru allt í allt 210 metrar (mættu vera stærri)

Hér er svo þvottasnúru kerran.  Þetta er kerra sem við notum til að "aka" þvottinum til og frá þvottahúsi.  Ég held að hún verði 18 ára í vor. 

        

Hér er Ingþór með hann Týgul.  Rúmlega 1 árs og eins og sjá má verður hann gríðalega stór. Hann er hreinræktaður border colly og er Ingþór að þjálfa hann sem smala hund.  Hundurinn lofar mjög góðu..  Týgull er í eigu Ingþórs.

Áramótin 2009

Milli Jóla og nýárs komu Atli Snær, Íris Dögg, Styrmir Karvel og kærastinn hennar Maggýjar minnar í heimsókn.  Hann heitir Elvar Pálsson og hann frá Akureyri.  Elvar stoppaði hjá okkur í viku en fór heim til sín fyrir áramót og fór Maggý með honum. Þetta er í fyrsta sinn sem hún er ekki hjá okkur um áramótin.  Þá kom einnig Fríða kærastan hans Ingþórs og var hjá okkur um áramótin.

Maggý Hjördís og Elvar

 Það var rosalega gaman meðan allir voru hér.  Öll börnin okkar með maka sína og tvö barnabörnin okkar.  Freyja dóttir hennar Kristínar systur var hér líka með okkur það var líka gott að hafa hana hér.

Um áramótin þá eldaði Atli Snær með hjálp Óla Ásgeir, restin af fólkinu undirbjó borðhaldið og restin vaskaði upp, allir hjálpuðust að.  Ég læt myndirnar bara tala sínu máli.